Δεν θυμάμαι ποτέ μια στιγμή όπου το σώμα μου δεν αναζητούσε κίνηση. Κι όμως, η διαδρομή μου δεν ήταν γραμμική· ήταν ένα ταξίδι μέσα από διαφορετικούς κόσμους, καθένας με τα δικά του μαθήματα.

Το πρώτο μου σπίτι ήταν το νερό. Εκεί, στην κολύμβηση και στο water polo, έμαθα τι σημαίνει να χτίζεις αντοχή ανάμεσα σε δύο ανάσες. Να κινείσαι ρευστά, αλλά με σκοπό. Το νερό, μου έμαθε να παραμένω σταθερός χωρίς να παγώνω και να προχωράω χωρίς να βιάζομαι. Με τα χρόνια, η ηρεμία του νερού έδωσε τη θέση της στη σκληρότητα του ρινγκ. Η πυγμαχία σε πανελλήνιο επίπεδο με δίδαξε κάτι εντελώς διαφορετικό: δύναμη που ξεκινά από το κέντρο, αποφασιστικότητα που γεννιέται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου και μια ψυχική ανθεκτικότητα που δεν χρειάζεται φωνές για να ακουστεί. Στο ρινγκ κατάλαβα πώς η ενέργεια ταξιδεύει από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο σαν ηλεκτρισμός, και πώς η σταθερότητα χτίζεται τη στιγμή που όλα γύρω σου κινούνται.

Και τότε ήρθε η Yoga, όχι ως καταφύγιο, αλλά ως ολοκλήρωση. Για πρώτη φορά, η δύναμη έπρεπε να γίνει λεπτή, η πρόθεση καθαρή και η κίνηση συνειδητή. Τα handstands και τα πιο απαιτητικά skills δεν ήταν ακροβατικά για επίδειξη· ήταν μια πρόκληση να βρω την τέλεια ευθυγράμμιση ανάμεσα στο σώμα, την αναπνοή και την προσοχή. Να σταθώ ανάποδα και ταυτόχρονα να βρω ισορροπία μέσα μου.

Σήμερα, όλη αυτή η πορεία, η ρευστότητα του νερού, η δύναμη του ρινγκ και η σιωπηλή ακρίβεια της Yoga, αποτελεί τον πυρήνα της διδασκαλίας μου. Μια προσέγγιση όπου η μυϊκή δύναμη συναντά τη συνειδητή ευθυγράμμιση, και η κίνηση γίνεται διάλογος με τον εαυτό.

Γιατί για εμένα, η κίνηση δεν είναι απλά κάτι που κάνουμε.
Είναι ο τρόπος με τον οποίο ανακαλύπτουμε ποιοι πραγματικά είμαστε.